×
چهارشنبه، ۲ مرداد ۱۳۹۸
۸ ۱۳۹۸/۲/۲۵ ۲۲:۴۲

سیستم‌های تشخیص چهره چگونه زندگی ما را تغییر می‌دهند؟

یکی از مشکلاتی که همیشه افراد مشهور از آن گلایه دارند این است که هرجا می روند سریع شناخته می شوند. همین چالش باعث شده بسیاری از آنها در اماکن عمومی با کلاه و عینک حاضر شوند. بد یا خوب، همه ما در سال ۲۰۱۹ به نوعی مشهور هستیم و این مساله مزایا و معایب خاص خود را به همراه دارد.دلیل شهرت نسبی ما انجام کارهای خارق العاده، ثروت یا قدرت نیست؛ طرفدارانی هم نداریم که برایمان فریاد بزنند اما باز هم به نوعی که در گذشته غیرممکن بود، شناخته شده هستیم.

از یک سو شبکه های اجتماعی ما را تشویق به خودنمایی می کنند تا حدی که مساله ساده ای مثل غذا خوردن هم به موضوعی برای دریافت لایک های بیشتر از دنبال کنندگان تبدیل می شود. این مساله باعث شده اطلاعات و تصاویر اغلب افراد از طریق شبکه های اجتماعی و حتی با یک جستجوی ساده گوگل در دسترس باشند. در نتیجه بی آنکه خبر داشته باشیم احتمالا روزانه بارها و بارها بار در این پلتفرم ها توسط افراد مختلف شناسایی می شویم.

مساله به همینجا ختم نمی شود و در حال وارد شدن به دوره ای هستیم که میلیون ها دوربین در سراسر دنیا چهره افراد را بی آنکه روحشان خبر داشته باشد، شناسایی می کنند. این پدیده با تکیه بر هوش مصنوعی و در کسری از ثانیه صورت می گیرد. «جنی ادکینز»، در کتاب Face Politics این مساله را به معنی پایان دورانی میداند که در آن اکثر قریب به اتفاق افراد ناشناس بودند.

روزی که همه چیز تغییر کرد۱۸ سال قبل در یک روز به ظاهر معمولی دو جوان حدودا ۳۰ و ۲۰ ساله از گیت بازرسی فرودگاه پورتلند عبور کرده و سوار هواپیما شدند. ساعاتی بعد یکی از ناگوارترین رویدادهای تاریخ معاصر آمریکا به وقع پیوست و هواپیماهای ربوده شده با هدف قرار دادن برج های تجارت جهانی هزاران نفر را به خاک و خون کشیدند.

در پشت پرده این حملات همان دو فرد به ظاهر معمولی قرار داشتند که ماموران امنیتی آنها را شناسایی نکرده بودند. شاید اگر آن روز دوربین تشخیص چهره در فرودگاه نصب شده بود، این دو مظنون شناسایی شده و جان هزاران نفر نجات پیدا می کرد.حملات یازده سپتامبر نه فقط بر آمریکا بلکه بر خاورمیانه و اساسا سیاست جهانی تاثیر عمیقی بر جای گذاشت و هرچند مشخص نیست که آیا فناوری تشخیص چهره واقعا می توانست مانع آن شود یا خیر اما از همان زمان سازمان های امنیتی به سوی توسعه ابزارهای قدرتمندتر حرکت کردند.

دو دهه بعد سیستم های تشخیص چهره حتی به گوشی های شخصی و ابزارهای خانه هوشمند راه پیدا کرده اند اما کماکان کاربرد اصلی آنها به امنیت مربوط می شود. البته دوربین ها تنها بخشی از ماجرا هستند و در پس زمینه دیتابیس های عظیم قرار دارند. بر اساس برآوردها تصویر یک فرد بزرگسال آمریکایی به احتمال ۵۰ درصد حداقل در یک دیتابیس مورد استفاده پلیس ذخیره شده.

این دیتابیس می تواند پایگاه داده افراد زندانی، یک سیستم ثبت نام یا هرچیز دیگری باشد.افزایش قدرت سخت افزارها باعث شده سیستم تشخیص چهره نه فقط بر اساس تصویر بلکه در ویدیوهای زنده هم قادر به شناسایی افراد به صورت بلادرنگ باشد، هرچند برای افزایش سرعت شناسایی در دیتابیس این سیستم ها معمولا تصاویر کمتری ذخیره می شود.

یکی از کمپانی های فعال در این زمینه آمازون است که سیستم Rekognition را در اختیار پلیس آمریکا قرار داد.چین را می توان پیشروترین کشور در زمینه سیستم های شناسایی چهره عنوان کرد. دولت پکن در حال حاضر بیش ۱۷۰ میلیون دوربین نظارتی در سراسر کشور نصب کرده و تعداد آنها تا پایان سال آتی میلادی به ۵۷۰ میلیون دستگاه خواهد رسید.

. پلیس این کشور قصد دارد از عینک های هوشمند.....


کد خبر : 471879  |  دیجیاتو

اخبار مرتبط