×
جمعه، ۱ شهریور ۱۳۹۸
۷ ۱۳۹۸/۵/۲۳ ۰۲:۱۶

هنر ضدتحریم ها-2/ مقابله با راهبرد جلوگیری از دسترسی به منابع

خبرگزاری فارس؛ بررسی های گذشته نگر پیرامون رابطه جمهوری اسلامی ایران و جبهه استکبار موید این حقیقت است که ایران طی چهل سال گذشته همواره تحت تحریم های دشمنان اسلام و کشور قرار داشته است. انواع و اقسام تحریم ها در مقاطع زمانی مختلف علیه ایران از سوی کشورهای غربی وضع شده است. آنچه که باید بدان بصورت موکد اشاره کرد این است که به موازات چهار دهه تحریم های ظالمانه که خودشان با چرب زبانی همراه با غرور از آن با عنوان «هنر تحریم ها» یاد می کنند، کشور نتوانسته یا نخواسته است که حتی تحت فشار تحریم ها هم بصورت اصولی به «هنر ضدتحریم ها» بیندیشید و همواره به سطحی نگری و برنامه های شعارگونه به دنبال حفظ وضع موجود و رویه های بعضا نادرست (از نظر آسیب پذیری در برابر تحریم ها) مشغول بوده است.

متاسفانه تجارب و عبرت های چهار دهه تحریم، دستمایه طراحی نوعی «الگوی ضدتحریم» برای کشور نشده است که برای یکبار و همیشه آب پاکی را بر دست تحریم کنندگان بریزد. بررسی روند اعمال تحریم ها علیه ایران از ابتدا تا امروز، نشانگر اتخاذ راهبرد «جلوگیری از دسترسی به منابع» از سوی دشمنان است. گزاره پایه تحریم های چهل ساله علیه ایران جلوگیری از دسترسی کشور به منابع مورد نیاز خود است که به معنای محدودسازی و افزایش هزینه تامین منابع برای اداره کشور است.

تقریبا تمامی تحریم های اعمال شده علیه ایران بدون در نظر گرفتن کشور یا نهاد تحریم کننده در لایه بیرونی بیشتر جنبه اقتصادی داشته و صرفا نهادهای حاکمیتی بویژه دولت ها را هدف قرار داده است. در این خصوص باید اذعان کرد که در اختیار داشتن ابزارهای ممانعت از دسترسی به منابع توسط بیگانگان بسیار مهم است. سطح وسیع وابستگی به کشورهای دیگر شامل واردات بی رویه کالا، وابستگی بودجه کشور به فروش نفت و میعانات گازی خام، صادرات مواد معدنی خام، تولیدات صنعتی واردات محور، سطح گسترده قاچاق کالا و .

.. این امکان را برای تحریم کنندگان فراهم می کند که همواره با خوش بینی به موضوع تحریم ها و آثار آن بنگرند. چرا که سطح وسیع وابستگی های اقتصادی و صنعتی به بیگانگان، فرصت سودجویی و زیاده خواهی از طریق تحریم ها را برای آنان فراهم نموده است. در تمامی دولت های پس از پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون با شیب و شتاب نسبتا ثابت، سطح وابستگی اقتصادی و صنعتی به بیگانگان افزایش یافته است.

نکته مهم در باب تاثیر و تاثر تحریم ها، مهیا بودن زمینه های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و اهمیت اعتماد منابع سیاسی و اجتماعی و جامعه مدنی به دولت های مورد تحریم است. تحریم ها از جنس اقتصادی اند اما صرفا اهداف اقتصادی ندارند و اهداف مشترکی را در زمینه های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی دنبال می کنند. بنابر این تحریم های اقتصادی بخش کوچکی از یک سناریوی بزرگ است.

تحریم های اقتصادی شاید به خودی خود جز زیان اقتصادی برای کشورهای تحریم کننده (به علت از دست دادن بازارهای خود در کشور تحریم شونده و هزینه های اجرا و نظارت بر اجرای تحریم) فایده دیگری نداشته باشد اما اصالت و اهمیت سناریوی بزرگتر است که هزینه های فراوان تحریم ها را در حسابداری اجتماعی و بین المللی برای کشورهای تحریم کننده توجیه پذیر می سازد.

بدون تردید سناریوی بزرگ تحریم های ایران چیزی جز فروپاشی سیاسی نیست. استکبار جهانی به این امید است که با افزایش هزینه منابع و محدودسازی دسترسی به آن بتواند به نارضایتی های عمومی در داخل کشور دامن بزند و اعتماد مردم و نخبگان را نسبت به حاکمیت کاهش دهد. جلوگیری از دسترسی منابع، مدلی مطلوب از هنر تحریم های.

.....


کد خبر : 782500  |  خبرگزاری فارس

پربیننده ترین خبرها

آخرین عکسهای خبری