×
سه‌شنبه، ۲۶ شهریور ۱۳۹۸
۱ ۱۳۹۸/۶/۲۰ ۱۵:۲۵

"این بی‌عدالتی است"

آفتاب‌‌نیوز : یکی از مخاطلبان آفتاب‌نیوز در مطلبی که برای ما ارسال کرده، نوشته است: مالیات باید بر اساس هزینه‌ای باشد که دولت برای فرد می‌کند و نه بر اساس درآمدی که فرد با تلاش خود برای خودش فراهم کرده است.وی نوشته است: می‌خواهم راجع به سه موضوع سخن بگویم.موضوع اول:من دوتا واحد تجاری دارم.

هر دو دقیقا شرایط یکسان دارند.یکی از آنها را فرد A، کرایه می‌کند. او یک کارمند ساده یک سازمان و شاید یک فروشنده لباس باشد. به او ماهانه 2 میلیون تومان کرایه می دهم.واحد دوم را فرد B کرایه می‌کند.من می‌دانم فرد شماره B، این توانایی را دارد که در همان واحد تجاری آنچنان رونق و تجارتی داشته باشد که مثال زدنی است.

من از روی زورگویی، حسادت، تنگ نظری، سوءاستفاده، علم به نیازداشتن طرف B به آن واحد و ... به او می‌گویم که باید ماهانه 10 میلیون تومان کرایه بپردازی.به نظر شما این درست است؟قطعا خواهید گفت که فرد B هر توانایی که دارد به تو چه ربطی دارد؟ و هزار حرف دیگر ...موضوع دوم:در کارگاه صنعتی، دو شاگرد همزمان برای حرفه آموزی وارد می‌شوند.

مسئول آن واحد با شناخت کامل از آن دو نفر برای شروع کار در آن واحد به نوعی مجبورشان می‌کند که یک موضوعی را امضا کنند و بپذیرند و آن عبارت است از اینکه: در آینده هر وقت که در آن کار ماهر و استاد چیره دست شدند، باید 10% از درآمدشان را به استاد خودشان در این کارگاه بپردازند. آن استاد از آینده آن دو نفر کاملا آگاه است.

شاگرد A، دقیقا سر ساعت به محل کارش آمده و سر ساعت محل کارش را ترک می‌کند. از همه حقوق و مزایای خودش استفاده کرده، اضافه‌کاری‌اش را کاملا دریافت کرده و تمام دستورات استاد را انجام می‌دهد. بعد از زمان کارش به همه امورات زندگی شخصی‌اش نیز رسیدگی می‌کند و بعد از 5 سال در کارش ماهر و استاد می‌گردد‌.

این فرد خود را به سختی نمی‌اندازد و به همین شرایط راضی شده است.شاگرد B، با اشتیاق و سخت کوشی هرچه تمام و مثال‌زدنی، با انجام کارهای اضافه بر نیاز، بدون دریافت اضافه کاری، بدون تفریحات و گذشتن از خیلی امورات شخصی و برای اینکه هر چه زودتر به مقام استادی برسد و در آن حرفه ماهر بشود، حتی شبانه روز در آن واحد می‌خوابد تا اینکه هرگونه تخصصی را یاد بگیرید.

بعد از 6 ماه در کارش ماهر و متخصص می‌شود؛ به گونه‌ای که تمام کارهای کارگاه و سفارشات را به تنهایی انجام می‌دهد ولی فرد A توانایی خاصی ندارد و شاید نمی‌خواهد که خود را به سختی و زحمت بیندازد. اکنون نوبت این است که فرد B برای خودش کار کند و طبق همان چیزی که از روی اجبار آن را امضا کرده است، باید 10% از درامدش را به استاد خودش بدهد.

حال سوال این جاست که تفاوت فرد A و B چیست؟اینکه فرد B سختکوش است و تمام کارها را به تنهایی انجام می دهد، آیا باید با فرد A یکسان در نظر گرفته شود؟فرد A درامد کمی دارد. آنچنان رونقی در کارش نیست. 10 % درآمدش هم آنچنان نیست که اصولا بتوان با آن کاری را انجام داد. ولی فرد B آنچنان با سخت‌کوشی به رونق و درامدی رسیده که حتی چندین برابر استاد خودش درآمد دارد.

. آیا سزاوار است که 10 درصد درآمدش را به او بدهد؟ قععا خواهید گفت که نه. فرد B هزینه اضافه‌ای را برای حرفه آموزی‌، به استاد خودش تحمیل نکرده، بلکه خودش زحمت کشیده تا به این جایگاه رسیده است.موضوع سوم:در یک خیابان، دو مغازه در کنار هم و دقیقا با شرایط یکسان و هر دو مثلا لباس.....


کد خبر : 883365  |  آفتاب نیوز

اخبار مرتبط